fitla
sagnorð
fitla við hálsfestina sína
handfjalla (e-ð), þreifa dálítið (á e-u)
- hún fitlaði við hárið á sér meðan hún talaði
Beyging
fitlaði fitlað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfitlafitlaðiégfitlifitlaði
þúfitlarfitlaðirþúfitlirfitlaðir
húnfitlarfitlaðihúnfitlifitlaði
viðfitlumfitluðumviðfitlumfitluðum
þiðfitliðfitluðuðþiðfitliðfitluðuð
þaufitlafitluðuþaufitlifitluðu
| nafnháttur | fitla |
|---|---|
| sagnbót | fitlað |
| boðháttur eintölu | fitlaðu |
| boðháttur fleirtölu | fitlið |
| stýfður boðháttur | fitla |
| lýsingarháttur nútíðar | fitlandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfitlarðufitlaðirðuþúfitlirðufitlaðirðu
þiðfitliðifitluðuðiþiðfitliðifitluðuði