fjöl
lýsingarorð fjöl-kunnugur
sem kann að galdra, göldróttur
- fóstra hans var fjölkunnug og kenndi honum fræði sín
Tengd orð
Beyging
‑kunnug ‑kunnugt miðstig ‑kunnugri efsta stig ‑kunnugastur beygist eins og kunnugur
kk.kvk.hk.
nf.fjölkunnugur fjölkunnug fjölkunnugt
þf.fjölkunnugan fjölkunnuga fjölkunnugt
þgf.fjölkunnugum fjölkunnugri fjölkunnugu
ef.fjölkunnugs fjölkunnugrar fjölkunnugs
nf.fjölkunnugir fjölkunnugar fjölkunnug
þf.fjölkunnuga fjölkunnugar fjölkunnug
þgf.fjölkunnugum
ef.fjölkunnugra
nf.fjölkunnugi fjölkunnuga fjölkunnuga
aukaföllfjölkunnuga fjölkunnugu fjölkunnuga
öll föllfjölkunnugu
öll föllfjölkunnugri fjölkunnugri fjölkunnugra
öll föllfjölkunnugri
kk.kvk.hk.
nf.fjölkunnugastur fjölkunnugust fjölkunnugast
þf.fjölkunnugastan fjölkunnugasta fjölkunnugast
þgf.fjölkunnugustum fjölkunnugastri fjölkunnugustu
ef.fjölkunnugasts fjölkunnugastrar fjölkunnugasts
nf.fjölkunnugastir fjölkunnugastar fjölkunnugust
þf.fjölkunnugasta fjölkunnugastar fjölkunnugust
þgf.fjölkunnugustum
ef.fjölkunnugastra
nf.fjölkunnugasti fjölkunnugasta fjölkunnugasta
aukaföllfjölkunnugasta fjölkunnugustu fjölkunnugasta
öll föllfjölkunnugustu