fjöl
sagnorð fjöl-yrða
fjölyrða um landbúnað
nota mörg orð um e-ð, segja frá e-u í löngu máli
- óþarft er að fjölyrða um skaðsemi reykinga
- allir í hópnum fjölyrtu um reynslu sína af krabbameini
Beyging
fjöl
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfjölyrði fjölyrti égfjölyrði fjölyrti
þúfjölyrðir fjölyrtir þúfjölyrðir fjölyrtir
húnfjölyrðir fjölyrti húnfjölyrði fjölyrti
viðfjölyrðum fjölyrtum viðfjölyrðum fjölyrtum
þiðfjölyrðið fjölyrtuð þiðfjölyrðið fjölyrtuð
þaufjölyrða fjölyrtu þaufjölyrði fjölyrtu
| nafnháttur | fjöl |
|---|---|
| sagnbót | fjöl |
| boðháttur eintölu | fjöl |
| boðháttur fleirtölu | fjöl |
| stýfður boðháttur | fjöl |
| lýsingarháttur nútíðar | fjöl |
kk.kvk.hk.
nf.fjölyrtur fjölyrt fjölyrt
þf.fjölyrtan fjölyrta fjölyrt
þgf.fjölyrtum fjölyrtri fjölyrtu
ef.fjölyrts fjölyrtrar fjölyrts
nf.fjölyrtir fjölyrtar fjölyrt
þf.fjölyrta fjölyrtar fjölyrt
þgf.fjölyrtum
ef.fjölyrtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfjölyrðirðu fjölyrtirðu þúfjölyrðirðu fjölyrtirðu
þiðfjölyrðiði fjölyrtuði þiðfjölyrðiði fjölyrtuði