fjöru
nafnorð, karlkyn
fjöru-maðkur
ormur sem lifir í fjörusandi
Beyging
eignarfall eintölu ‑maðks nefnifall fleirtölu ‑maðkar beygist eins og maðkur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fjörumaðkur fjörumaðkurinn nf.fjörumaðkar fjörumaðkarnir
þf.fjörumaðk fjörumaðkinn þf.fjörumaðka fjörumaðkana
þgf.fjörumaðki fjörumaðkinum / fjörumaðknum þgf.fjörumöðkum fjörumöðkunum
ef.fjörumaðks fjörumaðksins ef.fjörumaðka fjörumaðkanna