fjúka
sagnorð
Merkingar
- 1.
vera blásið burt í vindi
- sandurinn fýkur yfir veginn
- laufin fuku út um allt
- hatturinn fauk út í buskann
- 2.
það fýkur í sporin
snjór fýkur til og fyllir sporin
- 3.
láta þetta fjúka
segja þetta, láta þetta flakka
- hún lætur allt fjúka við vinkonu sína
- 4.
láta hana fjúka
reka hana úr starfi
- tólf manns voru látnir fjúka hjá fyrirtækinu
- 5.
það fýkur í hann
hann reiðist
- það fauk illilega í mig við orð hans
Beyging
fýk fauk fukum fokið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfýkfaukégfjúkifyki
þúfýkurfaukstþúfjúkirfykir
húnfýkurfaukhúnfjúkifyki
viðfjúkumfukumviðfjúkumfykjum
þiðfjúkiðfukuðþiðfjúkiðfykjuð
þaufjúkafukuþaufjúkifykju
þaðfýkurfaukþaðfjúkifyki
| nafnháttur | fjúka |
|---|---|
| sagnbót | fokið |
| boðháttur eintölu | fjúktu |
| boðháttur fleirtölu | fjúkið |
| stýfður boðháttur | fjúk |
| lýsingarháttur nútíðar | fjúkandi |
kk.kvk.hk.
nf.fokinnfokinfokið
þf.fokinnfoknafokið
þgf.foknumfokinnifoknu
ef.fokinsfokinnarfokins
nf.foknirfoknarfokin
þf.foknafoknarfokin
þgf.foknum
ef.fokinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfýkurðufaukstuþúfjúkirðufykirðu
þiðfjúkiðifukuðiþiðfjúkiðifykjuði