flá mæltur
lýsingarorð flá-mæltur málfræði
sem hefur þau máleinkenni að sérhljóðin i og u verða fjarlægari en í öðrum mállýskum og líkjast meira e og ö (erfitt verður að greina á milli i og e annars vegar og u og ö hins vegar)
Tengd orð
Beyging
flá
kk.kvk.hk.
nf.flámæltur flámælt flámælt
þf.flámæltan flámælta flámælt
þgf.flámæltum flámæltri flámæltu
ef.flámælts flámæltrar flámælts
nf.flámæltir flámæltar flámælt
þf.flámælta flámæltar flámælt
þgf.flámæltum
ef.flámæltra
nf.flámælti flámælta flámælta
aukaföllflámælta flámæltu flámælta
öll föllflámæltu
öll föllflámæltari flámæltari flámæltara
öll föllflámæltari
kk.kvk.hk.
nf.flámæltastur flámæltust flámæltast
þf.flámæltastan flámæltasta flámæltast
þgf.flámæltustum flámæltastri flámæltustu
ef.flámæltasts flámæltastrar flámæltasts
nf.flámæltastir flámæltastar flámæltust
þf.flámæltasta flámæltastar flámæltust
þgf.flámæltustum
ef.flámæltastra
nf.flámæltasti flámæltasta flámæltasta
aukaföllflámæltasta flámæltustu flámæltasta
öll föllflámæltustu