Yrða

flækja

sagnorð með þolfalli

sjá einnig flækja nafnorð, kvenkyn

gera (e-ð) flókið

  • hann flækti fótinn í hornið á mottunni
  • hún er búin að flækja sig í fíkniefnamál
  • það flækir málið dálítið að hann býr úti á landi

sjá flækjast, flæktur

Tengd orð

Beyging

flækti flækt