flótti
nafnorð, karlkyn
það að flýja
leggja á flótta
- þjófurinn lagði á flótta þegar hann heyrði umgang
stökkva þeim á flótta
- ljónin stökktu hjörðinni á flótta
vera á flótta
- hann er á flótta undan lögreglunni
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu flótta nefnifall fleirtölu flóttar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.flóttiflóttinnnf.flóttarflóttarnir
þf.flóttaflóttannþf.flóttaflóttana
þgf.flóttaflóttanumþgf.flóttumflóttunum
ef.flóttaflóttansef.flóttaflóttanna