Yrða

fleyta

sagnorð

sjá einnig fleyta nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    með þágufalli láta (e-ð) fljóta

    • timbrinu er fleytt eftir ánni
  2. 2.

    með þágufalli koma (sér/e-m) yfir e-ð, í gegnum e-ð

    • þau hafa fleytt sér í gegnum alla erfiðleika
    • hann fleytir sér langt á viljastyrknum
  3. 3.

    með þolfalli taka (t.d. rjóma) af yfirborði vökva

    • fleytið fituna ofan af soðinu

Orðasambönd

  • fleyta kerlingar

    láta lítinn, flatan stein skoppa á vatnsborði

  • fleyta rjómann af sölunni

    hirða það besta af sölunni á sem auðveldastan hátt

Beyging

fleytti fleytt