forða
sagnorð með þágufalli
koma (e-m/e-u) undan (e-u), koma (e-m/e-u) burt
- hann forðaði verðmætum úr húsinu
- þau forðuðu bókunum frá eyðileggingu
forða sér
koma sér burt
- ég forðaði mér út um gluggann
guð forði mér frá því
sjá forðast
Tengd orð
Beyging
forðaði forðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforðaforðaðiégforðiforðaði
þúforðarforðaðirþúforðirforðaðir
húnforðarforðaðihúnforðiforðaði
viðforðumforðuðumviðforðumforðuðum
þiðforðiðforðuðuðþiðforðiðforðuðuð
þauforðaforðuðuþauforðiforðuðu
| nafnháttur | forða |
|---|---|
| sagnbót | forðað |
| boðháttur eintölu | forðaðu |
| boðháttur fleirtölu | forðið |
| stýfður boðháttur | forða |
| lýsingarháttur nútíðar | forðandi |
kk.kvk.hk.
nf.forðaðurforðuðforðað
þf.forðaðanforðaðaforðað
þgf.forðuðumforðaðriforðuðu
ef.forðaðsforðaðrarforðaðs
nf.forðaðirforðaðarforðuð
þf.forðaðaforðaðarforðuð
þgf.forðuðum
ef.forðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforðastforðaðistégforðistforðaðist
þúforðastforðaðistþúforðistforðaðist
húnforðastforðaðisthúnforðistforðaðist
viðforðumstforðuðumstviðforðumstforðuðumst
þiðforðistforðuðustþiðforðistforðuðust
þauforðastforðuðustþauforðistforðuðust
| nafnháttur | forðast |
|---|---|
| sagnbót | forðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforðastuforðaðistuþúforðistuforðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforðarðuforðaðirðuþúforðirðuforðaðirðu
þiðforðiðiforðuðuðiþiðforðiðiforðuðuði