Yrða

forskot

nafnorð, hvorugkyn

for-skot

sá munur sem keppandi hefur fram yfir keppinauta sína þegar hann fær t.d. að byrja fyrr eða hefur tekist að komast fram úr þeim

  • liðið náði tveggja marka forskoti á fyrstu tíu mínútum leiksins
  • hafa forskot á keppinaut sinn

  • missa forskotið

    • liðið missti forskotið niður í síðari hálfleik
  • taka forskot á sæluna

    njóta sælu nú þegar

    • þau tóku forskot á sæluna og fóru í brúðkaupsferð áður en þau giftu sig
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑skots nefnifall fleirtölu ‑skot beygist eins og skot