frá biðja
sagnorð frá-biðja með þágufalli og þolfalli
biðja um að fá ekki (e-ð), biðja um að (e-ð) verði ekki
- hún frábiður sér öll afskipti af einkalífi sínu
Beyging
‑bið ‑bað ‑báðum ‑beðið beygist eins og biðja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrábið frábað égfrábiðji frábæði
þúfrábiður frábaðst þúfrábiðjir frábæðir
húnfrábiður frábað húnfrábiðji frábæði
viðfrábiðjum frábáðum viðfrábiðjum frábæðum
þiðfrábiðjið frábáðuð þiðfrábiðjið frábæðuð
þaufrábiðja frábáðu þaufrábiðji frábæðu
| nafnháttur | frá |
|---|---|
| sagnbót | frá |
| boðháttur eintölu | frá |
| boðháttur fleirtölu | frá |
| stýfður boðháttur | frá |
| lýsingarháttur nútíðar | frá |
kk.kvk.hk.
nf.frábeðinn frábeðin frábeðið
þf.frábeðinn frábeðna frábeðið
þgf.frábeðnum frábeðinni frábeðnu
ef.frábeðins frábeðinnar frábeðins
nf.frábeðnir frábeðnar frábeðin
þf.frábeðna frábeðnar frábeðin
þgf.frábeðnum
ef.frábeðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrábiðst frábaðst égfrábiðjist frábæðist
þúfrábiðst frábaðst þúfrábiðjist frábæðist
húnfrábiðst frábaðst húnfrábiðjist frábæðist
viðfrábiðjumst frábáðumst viðfrábiðjumst frábæðumst
þiðfrábiðjist frábáðust þiðfrábiðjist frábæðust
þaufrábiðjast frábáðust þaufrábiðjist frábæðust
| nafnháttur | frá |
|---|---|
| sagnbót | frá |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrábiðstu frábaðstu þúfrábiðjistu frábæðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrábiðurðu frábaðstu þúfrábiðjirðu frábæðirðu
þiðfrábiðjiði frábáðuði þiðfrábiðjiði frábæðuði