frægja
sagnorð með þolfalli
gera (e-n) frægan
- skáldin frægðu fornar hetjur í kvæðum sínum
Beyging
frægði frægt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrægifrægðiégfrægifrægði
þúfrægirfrægðirþúfrægirfrægðir
húnfrægirfrægðihúnfrægifrægði
viðfrægjumfrægðumviðfrægjumfrægðum
þiðfrægiðfrægðuðþiðfrægiðfrægðuð
þaufrægjafrægðuþaufrægifrægðu
| nafnháttur | frægja |
|---|---|
| sagnbót | frægt |
| boðháttur eintölu | frægðu |
| boðháttur fleirtölu | frægið |
| stýfður boðháttur | fræg |
| lýsingarháttur nútíðar | frægjandi |
kk.kvk.hk.
nf.frægðurfrægðfrægt
þf.frægðanfrægðafrægt
þgf.frægðumfrægðrifrægðu
ef.frægðsfrægðrarfrægðs
nf.frægðirfrægðarfrægð
þf.frægðafrægðarfrægð
þgf.frægðum
ef.frægðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrægistfrægðistégfrægistfrægðist
þúfrægistfrægðistþúfrægistfrægðist
húnfrægistfrægðisthúnfrægistfrægðist
viðfrægjumstfrægðumstviðfrægjumstfrægðumst
þiðfrægistfrægðustþiðfrægistfrægðust
þaufrægjastfrægðustþaufrægistfrægðust
| nafnháttur | frægjast |
|---|---|
| sagnbót | frægst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrægistufrægðistuþúfrægistufrægðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrægirðufrægðirðuþúfrægirðufrægðirðu
þiðfrægiðifrægðuðiþiðfrægiðifrægðuði