fram burður
nafnorð, karlkyn
fram-burður
Merkingar
- 1.
það hvernig orð eru sögð (hljóðmyndun, áhersla)
- hún talar með þýskum framburði
- 2.
lögfræði vitnisburður fyrir rétti
- samkvæmt framburði mannsins var bílnum stolið
- 3.
aur (eða annað) sem vatnsfall ber með sér
- árnar hafa myndað malareyrar með framburði sínum
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑burðar nefnifall fleirtölu ‑burðir beygist eins og burður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.framburður framburðurinn nf.framburðir framburðirnir
þf.framburð framburðinn þf.framburði framburðina
þgf.framburði framburðinum þgf.framburðum framburðunum
ef.framburðar framburðarins ef.framburða framburðanna