fram
lýsingarorð fram-hallur
sem hallast fram
Beyging
‑höll ‑hallt miðstig ‑hallari efsta stig ‑hallastur beygist eins og hallur
kk.kvk.hk.
nf.framhallur framhöll framhallt
þf.framhallan framhalla framhallt
þgf.framhöllum framhallri framhöllu
ef.framhalls framhallrar framhalls
nf.framhallir framhallar framhöll
þf.framhalla framhallar framhöll
þgf.framhöllum
ef.framhallra
nf.framhalli framhalla framhalla
aukaföllframhalla framhöllu framhalla
öll föllframhöllu
öll föllframhallari framhallari framhallara
öll föllframhallari
kk.kvk.hk.
nf.framhallastur framhöllust framhallast
þf.framhallastan framhallasta framhallast
þgf.framhöllustum framhallastri framhöllustu
ef.framhallasts framhallastrar framhallasts
nf.framhallastir framhallastar framhöllust
þf.framhallasta framhallastar framhöllust
þgf.framhöllustum
ef.framhallastra
nf.framhallasti framhallasta framhallasta
aukaföllframhallasta framhöllustu framhallasta
öll föllframhöllustu