frumbýl
nafnorð, karlkyn
frumbýl-ingur
sá eða sú sem er nýbyrjaður eða fyrstur til að búa á einhverjum stað
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu frumbýl
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.frumbýlingur frumbýlingurinn nf.frumbýlingar frumbýlingarnir
þf.frumbýling frumbýlinginn þf.frumbýlinga frumbýlingana
þgf.frumbýlingi frumbýlingnum þgf.frumbýlingum frumbýlingunum
ef.frumbýlings frumbýlingsins ef.frumbýlinga frumbýlinganna