frunta
nafnorð, karlkyn
frunta-skapur
það að vera óvingjarnlegur og ruddalegur í hegðun og framkomu
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu frunta
eintala
án greinismeð greini
nf.fruntaskapur fruntaskapurinn
þf.fruntaskap fruntaskapinn
þgf.fruntaskap fruntaskapnum
ef.fruntaskapar fruntaskaparins