fuðra
sagnorð
fuðra upp
- 1.
brenna hratt upp
- báturinn fuðraði upp á örskammri stundu
- 2.
reiðast snögglega
- hún er oftast róleg en á það til að fuðra upp
- 1.
Beyging
fuðraði fuðrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfuðrafuðraðiégfuðrifuðraði
þúfuðrarfuðraðirþúfuðrirfuðraðir
húnfuðrarfuðraðihúnfuðrifuðraði
viðfuðrumfuðruðumviðfuðrumfuðruðum
þiðfuðriðfuðruðuðþiðfuðriðfuðruðuð
þaufuðrafuðruðuþaufuðrifuðruðu
þaðfuðrarfuðraðiþaðfuðrifuðraði
| nafnháttur | fuðra |
|---|---|
| sagnbót | fuðrað |
| boðháttur eintölu | fuðraðu |
| boðháttur fleirtölu | fuðrið |
| stýfður boðháttur | fuðra |
| lýsingarháttur nútíðar | fuðrandi |
kk.kvk.hk.
nf.fuðraðurfuðruðfuðrað
þf.fuðraðanfuðraðafuðrað
þgf.fuðruðumfuðraðrifuðruðu
ef.fuðraðsfuðraðrarfuðraðs
nf.fuðraðirfuðraðarfuðruð
þf.fuðraðafuðraðarfuðruð
þgf.fuðruðum
ef.fuðraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfuðrarðufuðraðirðuþúfuðrirðufuðraðirðu
þiðfuðriðifuðruðuðiþiðfuðriðifuðruðuði