Yrða

fylgja

sagnorð með þágufalli

sjá einnig fylgja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    fara með (e-m), veita (e-m) samfylgd

    • hann fylgir dóttur sinni alltaf í skólann
    • hún fylgdi gestinum út að dyrum
    • fylgja ritinu úr hlaði

      veita ritinu upphafskynningu, kynna ritið í byrjun

  2. 2.

    fara eftir, hlýða, hlíta (e-u)

    • hún fylgdi fyrirmælum læknisins
    • við fylgdum leiðarvísinum með tækinu
    • ef þú fylgir kortinu villistu ekki
    • þær reyna að fylgja tískunni
  3. 3.

    sýna (e-u/e-m) stuðning (í máli)

    • hún hefur alltaf fylgt sama flokknum
  4. 4.

    koma með (e-u), vera samfara (e-u)

    • mikill hósti fylgir veikinni
    • stór bæklingur fylgdi þvottavélinni
    • orðum ráðherra fylgir ábyrgð
  5. 5.

    fylgja eftir

    1. a.

      fara á eftir (e-m), elta (e-n)

      • hópurinn fylgdi leiðsögumanninum eftir
      • hún fylgdi honum eftir í laumi
    2. b.

      grípa, meðtaka (e-ð)

      • fyrirlesarinn talaði svo hratt að ég gat ekki fylgt honum eftir
    3. c.
      • fylgja málinu eftir

        tryggja að málinu sé sinnt, sjá um eftirfylgni

        • foreldrar þurfa að fylgja því eftir að börnin læri heima
  6. 6.

    fylgja með

    koma með (e-u), vera í sama pakka (og e-ð)

    • gosflaska fylgir með öllum pitsum
    • þessi hjálmur fylgdi með reiðhjólinu

sjá fylgjast, fylgjandi

Beyging

fylgdi fylgt