fyrir
sagnorð fyrir-koma með þágufalli gamalt
ryðja (e-m) úr vegi, drepa (e-n)
- hann keypti drápsmann til að fyrirkoma keppinaut sínum
Beyging
‑kem ‑kom ‑komum ‑komið beygist eins og koma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirkem fyrirkom égfyrirkomi fyrirkæmi
þúfyrirkemur fyrirkomst þúfyrirkomir fyrirkæmir
húnfyrirkemur fyrirkom húnfyrirkomi fyrirkæmi
viðfyrirkomum fyrirkomum viðfyrirkomum fyrirkæmum
þiðfyrirkomið fyrirkomuð þiðfyrirkomið fyrirkæmuð
þaufyrirkoma fyrirkomu þaufyrirkomi fyrirkæmu
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
| boðháttur eintölu | fyrir |
| boðháttur fleirtölu | fyrir |
| stýfður boðháttur | fyrir |
| lýsingarháttur nútíðar | fyrir |
kk.kvk.hk.
nf.fyrirkominn fyrirkomin fyrirkomið
þf.fyrirkominn fyrirkomna fyrirkomið
þgf.fyrirkomnum fyrirkominni fyrirkomnu
ef.fyrirkomins fyrirkominnar fyrirkomins
nf.fyrirkomnir fyrirkomnar fyrirkomin
þf.fyrirkomna fyrirkomnar fyrirkomin
þgf.fyrirkomnum
ef.fyrirkominna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfyrirkemurðu fyrirkomstu þúfyrirkomirðu fyrirkæmirðu
þiðfyrirkomiði fyrirkomuði þiðfyrirkomiði fyrirkæmuði