gír
nafnorð, karlkyn
gangur, stig, vinnslustig í tannhjólakerfi við vél til að færa út átak, breyta hraða eða stefnu, einkum í farartækjum
skipta um gír
komast í gírinn
komast í rétta stemmningu eða hugarástand
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu gírs nefnifall fleirtölu gírar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.gírgírinnnf.gírargírarnir
þf.gírgírinnþf.gíragírana
þgf.gírgírnumþgf.gírumgírunum
ef.gírsgírsinsef.gíragíranna