Yrða

gúffa

sagnorð óformlegt

  • með þolfalli eða þágufalli gúffa í sig matinn / matnum

    borða (e-ð) hratt, háma (e-ð) í sig

    • hann gúffaði í sig þrjú rúnnstykki

Beyging

gúffaði gúffað