gagn
lýsingarorð gagn-kunnugur
mjög kunnugur, sem þekkir vel
- hún er gagnkunnug verkum skáldsins
Beyging
‑kunnug ‑kunnugt miðstig ‑kunnugri efsta stig ‑kunnugastur beygist eins og kunnugur
kk.kvk.hk.
nf.gagnkunnugur gagnkunnug gagnkunnugt
þf.gagnkunnugan gagnkunnuga gagnkunnugt
þgf.gagnkunnugum gagnkunnugri gagnkunnugu
ef.gagnkunnugs gagnkunnugrar gagnkunnugs
nf.gagnkunnugir gagnkunnugar gagnkunnug
þf.gagnkunnuga gagnkunnugar gagnkunnug
þgf.gagnkunnugum
ef.gagnkunnugra
nf.gagnkunnugi gagnkunnuga gagnkunnuga
aukaföllgagnkunnuga gagnkunnugu gagnkunnuga
öll föllgagnkunnugu
öll föllgagnkunnugri gagnkunnugri gagnkunnugra
öll föllgagnkunnugri
kk.kvk.hk.
nf.gagnkunnugastur gagnkunnugust gagnkunnugast
þf.gagnkunnugastan gagnkunnugasta gagnkunnugast
þgf.gagnkunnugustum gagnkunnugastri gagnkunnugustu
ef.gagnkunnugasts gagnkunnugastrar gagnkunnugasts
nf.gagnkunnugastir gagnkunnugastar gagnkunnugust
þf.gagnkunnugasta gagnkunnugastar gagnkunnugust
þgf.gagnkunnugustum
ef.gagnkunnugastra
nf.gagnkunnugasti gagnkunnugasta gagnkunnugasta
aukaföllgagnkunnugasta gagnkunnugustu gagnkunnugasta
öll föllgagnkunnugustu