garfa
sagnorð
grúska (í e-u), fást við (e-ð)
- hann er sagnfræðingur og garfar í ýmsu
Beyging
garfaði garfað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggarfagarfaðiéggarfigarfaði
þúgarfargarfaðirþúgarfirgarfaðir
húngarfargarfaðihúngarfigarfaði
viðgörfumgörfuðumviðgörfumgörfuðum
þiðgarfiðgörfuðuðþiðgarfiðgörfuðuð
þaugarfagörfuðuþaugarfigörfuðu
| nafnháttur | garfa |
|---|---|
| sagnbót | garfað |
| boðháttur eintölu | garfaðu |
| boðháttur fleirtölu | garfið |
| stýfður boðháttur | garfa |
| lýsingarháttur nútíðar | garfandi |
kk.kvk.hk.
nf.garfaðurgörfuðgarfað
þf.garfaðangarfaðagarfað
þgf.görfuðumgarfaðrigörfuðu
ef.garfaðsgarfaðrargarfaðs
nf.garfaðirgarfaðargörfuð
þf.garfaðagarfaðargörfuð
þgf.görfuðum
ef.garfaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggarfastgarfaðistéggarfistgarfaðist
þúgarfastgarfaðistþúgarfistgarfaðist
húngarfastgarfaðisthúngarfistgarfaðist
viðgörfumstgörfuðumstviðgörfumstgörfuðumst
þiðgarfistgörfuðustþiðgarfistgörfuðust
þaugarfastgörfuðustþaugarfistgörfuðust
| nafnháttur | garfast |
|---|---|
| sagnbót | garfast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgarfastugarfaðistuþúgarfistugarfaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgarfarðugarfaðirðuþúgarfirðugarfaðirðu
þiðgarfiðigörfuðuðiþiðgarfiðigörfuðuði