geð hæð
nafnorð, kvenkyn
geð-hæð líffræði/læknisfræði
ör hegðun þar sem einstaklingur er hátt uppi, eirðarlaus og æstur, oflæti, manía
Beyging
eignarfall eintölu ‑hæðar beygist eins og hæð
eintala
án greinismeð greini
nf.geðhæð geðhæðin
þf.geðhæð geðhæðina
þgf.geðhæð geðhæðinni
ef.geðhæðar geðhæðarinnar