geyma
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
láta (e-ð) liggja óhreyft, í geymslu
- við geymum sultuna í ísskápnum
- hann geymir tímarit í kjallaranum
- hún geymdi peninga í bankanum
- ég geymi auglýsingu frá málaranum
- 2.
varðveita (e-ð), innihalda (e-ð)
- safnið geymir ómetanleg verðmæti
- gömul jarðlög geta geymt miklar upplýsingar
Orðasambönd
hafa góðan mann að geyma
sjá geymast
Tengd orð
Beyging
geymdi geymt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggeymigeymdiéggeymigeymdi
þúgeymirgeymdirþúgeymirgeymdir
húngeymirgeymdihúngeymigeymdi
viðgeymumgeymdumviðgeymumgeymdum
þiðgeymiðgeymduðþiðgeymiðgeymduð
þaugeymageymduþaugeymigeymdu
| nafnháttur | geyma |
|---|---|
| sagnbót | geymt |
| boðháttur eintölu | geymdu |
| boðháttur fleirtölu | geymið |
| stýfður boðháttur | geym |
| lýsingarháttur nútíðar | geymandi |
kk.kvk.hk.
nf.geymdurgeymdgeymt
þf.geymdangeymdageymt
þgf.geymdumgeymdrigeymdu
ef.geymdsgeymdrargeymds
nf.geymdirgeymdargeymd
þf.geymdageymdargeymd
þgf.geymdum
ef.geymdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggeymistgeymdistéggeymistgeymdist
þúgeymistgeymdistþúgeymistgeymdist
húngeymistgeymdisthúngeymistgeymdist
viðgeymumstgeymdumstviðgeymumstgeymdumst
þiðgeymistgeymdustþiðgeymistgeymdust
þaugeymastgeymdustþaugeymistgeymdust
| nafnháttur | geymast |
|---|---|
| sagnbót | geymst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgeymistugeymdistuþúgeymistugeymdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgeymirðugeymdirðuþúgeymirðugeymdirðu
þiðgeymiðigeymduðiþiðgeymiðigeymduði