gjör þekkja
sagnorð gjör-þekkja með þolfalli
þekkja (e-n/e-ð) mjög vel
- þessir kaupsýslumenn gjörþekktu markaðinn
- sagnfræðingurinn gjörþekkir viðfangsefni sitt
Beyging
‑þekkti ‑þekkt beygist eins og þekkja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggjörþekki gjörþekkti éggjörþekki gjörþekkti
þúgjörþekkir gjörþekktir þúgjörþekkir gjörþekktir
húngjörþekkir gjörþekkti húngjörþekki gjörþekkti
viðgjörþekkjum gjörþekktum viðgjörþekkjum gjörþekktum
þiðgjörþekkið gjörþekktuð þiðgjörþekkið gjörþekktuð
þaugjörþekkja gjörþekktu þaugjörþekki gjörþekktu
| nafnháttur | gjör |
|---|---|
| sagnbót | gjör |
| boðháttur eintölu | gjör |
| boðháttur fleirtölu | gjör |
| stýfður boðháttur | gjör |
kk.kvk.hk.
nf.gjörþekktur gjörþekkt gjörþekkt
þf.gjörþekktan gjörþekkta gjörþekkt
þgf.gjörþekktum gjörþekktri gjörþekktu
ef.gjörþekkts gjörþekktrar gjörþekkts
nf.gjörþekktir gjörþekktar gjörþekkt
þf.gjörþekkta gjörþekktar gjörþekkt
þgf.gjörþekktum
ef.gjörþekktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgjörþekkirðu gjörþekktirðu þúgjörþekkirðu gjörþekktirðu
þiðgjörþekkiði gjörþekktuði þiðgjörþekkiði gjörþekktuði