gjarn
lýsingarorð
hneigður til e-s, með tilhneigingu til e-s
vera gjarn á að fá hálsbólgu
- hún er gjörn á að tala of lengi
- hann er gjarn á að fara með ljóð í veislum
Tengd orð
Beyging
gjörn gjarnt miðstig gjarnari efsta stig gjarnastur
kk.kvk.hk.
nf.gjarngjörngjarnt
þf.gjarnangjarnagjarnt
þgf.gjörnumgjarnrigjörnu
ef.gjarnsgjarnrargjarns
nf.gjarnirgjarnargjörn
þf.gjarnagjarnargjörn
þgf.gjörnum
ef.gjarnra
nf.gjarnigjarnagjarna
aukaföllgjarnagjörnugjarna
öll föllgjörnu
öll föllgjarnarigjarnarigjarnara
öll föllgjarnari
kk.kvk.hk.
nf.gjarnasturgjörnustgjarnast
þf.gjarnastangjarnastagjarnast
þgf.gjörnustumgjarnastrigjörnustu
ef.gjarnastsgjarnastrargjarnasts
nf.gjarnastirgjarnastargjörnust
þf.gjarnastagjarnastargjörnust
þgf.gjörnustum
ef.gjarnastra
nf.gjarnastigjarnastagjarnasta
aukaföllgjarnastagjörnustugjarnasta
öll föllgjörnustu