glataður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
Merkingar
- 1.
týndur, tapaður
- glötuðu bækurnar hafa komið í leitirnar
- hann sér eftir glötuðu árunum þegar hann drakk
- 2.
óformlegt vonlaus, alls ekki góður
- hann er ágætur maður en glataður kennari
- það er alveg glatað að fara að versla síðdegis á föstudegi
Tengd orð
Beyging
glötuð glatað miðstig glataðri efsta stig glataðastur
kk.kvk.hk.
nf.glataðurglötuðglatað
þf.glataðanglataðaglatað
þgf.glötuðumglataðriglötuðu
ef.glataðsglataðrarglataðs
nf.glataðirglataðarglötuð
þf.glataðaglataðarglötuð
þgf.glötuðum
ef.glataðra
nf.glataðiglataðaglataða
aukaföllglataðaglötuðuglataða
öll föllglötuðu
öll föllglataðriglataðriglataðra
öll föllglataðri
kk.kvk.hk.
nf.glataðasturglötuðustglataðast
þf.glataðastanglataðastaglataðast
þgf.glötuðustumglataðastriglötuðustu
ef.glataðastsglataðastrarglataðasts
nf.glataðastirglataðastarglötuðust
þf.glataðastaglataðastarglötuðust
þgf.glötuðustum
ef.glataðastra
nf.glataðastiglataðastaglataðasta
aukaföllglataðastaglötuðustuglataðasta
öll föllglötuðustu