glata
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu glataði, sagnbót glatað
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égglataglataðiégglatiglataði
þúglatarglataðirþúglatirglataðir
húnglatarglataðihúnglatiglataði
viðglötumglötuðumviðglötumglötuðum
þiðglatiðglötuðuðþiðglatiðglötuðuð
þauglataglötuðuþauglatiglötuðu
| nafnháttur | glata |
|---|---|
| sagnbót | glatað |
| boðháttur eintölu | glataðu |
| boðháttur fleirtölu | glatið |
| stýfður boðháttur | glata |
| lýsingarháttur nútíðar | glatandi |
kk.kvk.hk.
nf.glataðurglötuðglatað
þf.glataðanglataðaglatað
þgf.glötuðumglataðriglötuðu
ef.glataðsglataðrarglataðs
nf.glataðirglataðarglötuð
þf.glataðaglataðarglötuð
þgf.glötuðum
ef.glataðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égglatastglataðistégglatistglataðist
þúglatastglataðistþúglatistglataðist
húnglatastglataðisthúnglatistglataðist
viðglötumstglötuðumstviðglötumstglötuðumst
þiðglatistglötuðustþiðglatistglötuðust
þauglatastglötuðustþauglatistglötuðust
| nafnháttur | glatast |
|---|---|
| sagnbót | glatast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúglatastuglataðistuþúglatistuglataðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúglatarðuglataðirðuþúglatirðuglataðirðu
þiðglatiðiglötuðuðiþiðglatiðiglötuðuði