gnauða
sagnorð
(um vind) hvína hátt, gefa frá sér nið eða þyt
- vindurinn gnauðar á þakinu
- úti gnauðaði kaldur vestanvindur
Beyging
gnauðaði gnauðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggnauðagnauðaðiéggnauðignauðaði
þúgnauðargnauðaðirþúgnauðirgnauðaðir
húngnauðargnauðaðihúngnauðignauðaði
viðgnauðumgnauðuðumviðgnauðumgnauðuðum
þiðgnauðiðgnauðuðuðþiðgnauðiðgnauðuðuð
þaugnauðagnauðuðuþaugnauðignauðuðu
| nafnháttur | gnauða |
|---|---|
| sagnbót | gnauðað |
| boðháttur eintölu | gnauðaðu |
| boðháttur fleirtölu | gnauðið |
| stýfður boðháttur | gnauða |
| lýsingarháttur nútíðar | gnauðandi |
kk.kvk.hk.
nf.gnauðaðurgnauðuðgnauðað
þf.gnauðaðangnauðaðagnauðað
þgf.gnauðuðumgnauðaðrignauðuðu
ef.gnauðaðsgnauðaðrargnauðaðs
nf.gnauðaðirgnauðaðargnauðuð
þf.gnauðaðagnauðaðargnauðuð
þgf.gnauðuðum
ef.gnauðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggnauðastgnauðaðistéggnauðistgnauðaðist
þúgnauðastgnauðaðistþúgnauðistgnauðaðist
húngnauðastgnauðaðisthúngnauðistgnauðaðist
viðgnauðumstgnauðuðumstviðgnauðumstgnauðuðumst
þiðgnauðistgnauðuðustþiðgnauðistgnauðuðust
þaugnauðastgnauðuðustþaugnauðistgnauðuðust
| nafnháttur | gnauðast |
|---|---|
| sagnbót | gnauðast |