grát
sagnorð grát-bæna með þolfalli
biðja (e-n) heitt og innilega (um e-ð)
- hann grátbændi hana að trúa sér
Beyging
grát
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrátbæni grátbændi éggrátbæni grátbændi
þúgrátbænir grátbændir þúgrátbænir grátbændir
húngrátbænir grátbændi húngrátbæni grátbændi
viðgrátbænum grátbændum viðgrátbænum grátbændum
þiðgrátbænið grátbænduð þiðgrátbænið grátbænduð
þaugrátbæna grátbændu þaugrátbæni grátbændu
| nafnháttur | grát |
|---|---|
| sagnbót | grát |
| boðháttur eintölu | grát |
| boðháttur fleirtölu | grát |
| stýfður boðháttur | grát |
| lýsingarháttur nútíðar | grát |
kk.kvk.hk.
nf.grátbændur grátbænd grátbænt
þf.grátbændan grátbænda grátbænt
þgf.grátbændum grátbændri grátbændu
ef.grátbænds grátbændrar grátbænds
nf.grátbændir grátbændar grátbænd
þf.grátbænda grátbændar grátbænd
þgf.grátbændum
ef.grátbændra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrátbænirðu grátbændirðu þúgrátbænirðu grátbændirðu
þiðgrátbæniði grátbænduði þiðgrátbæniði grátbænduði