græta
sagnorð með þolfalli
koma (e-m) til að gráta
- leikbrúðurnar grættu yngstu krakkana
Beyging
grætti grætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrætigrættiéggrætigrætti
þúgrætirgrættirþúgrætirgrættir
húngrætirgrættihúngrætigrætti
viðgrætumgrættumviðgrætumgrættum
þiðgrætiðgrættuðþiðgrætiðgrættuð
þaugrætagrættuþaugrætigrættu
| nafnháttur | græta |
|---|---|
| sagnbót | grætt |
| boðháttur eintölu | grættu |
| boðháttur fleirtölu | grætið |
| stýfður boðháttur | græt |
| lýsingarháttur nútíðar | grætandi |
kk.kvk.hk.
nf.grætturgrættgrætt
þf.grættangrættagrætt
þgf.grættumgrættrigrættu
ef.grættsgrættrargrætts
nf.grættirgrættargrætt
þf.grættagrættargrætt
þgf.grættum
ef.grættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrætirðugrættirðuþúgrætirðugrættirðu
þiðgrætiðigrættuðiþiðgrætiðigrættuði