grafa
sagnorð , beyging: þátíð eintölu gróf, þátíð fleirtölu grófum, sagnbót grafið
sjá einnig grafa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli fara ofan í jörðina, t.d. með skóflu
- hann gróf djúpa holu
- hundurinn grefur beinið í garðinum
- ef við gröfum niður komum við að trjárótinni
grafa eftir gulli
- 2.
með þolfalli jarða (e-n)
- þeir grófu líkið í sandinn
- hann er grafinn í litla kirkjugarðinum
- 3.
með þolfalli meitla (e-ð) í stein eða málm
- nafn hennar er grafið á legsteininn
- 4.
það grefur í sárinu
það myndast gröftur í sárinu
- 5.
grafa um
grafa um sig
breiðast út
- það var eins og hræðsla græfi um sig í hug hennar
það grefur um sig óánægja
- 6.
grafa undan
gera (e-ð) veikara, óstöðugra, veikja (e-ð)
- þeir virðast vilja grafa undan lýðræðinu í landinu
- 7.
grafa upp
finna (e-ð) út, komast að (e-u)
- hún gat grafið upp nafn viðkomandi nemanda
sjá grafast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrefgróféggrafigræfi
þúgrefurgrófstþúgrafirgræfir
húngrefurgrófhúngrafigræfi
viðgröfumgrófumviðgröfumgræfum
þiðgrafiðgrófuðþiðgrafiðgræfuð
þaugrafagrófuþaugrafigræfu
þaðgrefurgrófþaðgrafigræfi
| nafnháttur | grafa |
|---|---|
| sagnbót | grafið |
| boðháttur eintölu | grafðu |
| boðháttur fleirtölu | grafið |
| stýfður boðháttur | graf |
| lýsingarháttur nútíðar | grafandi |
kk.kvk.hk.
nf.grafinngrafingrafið
þf.grafinngrafnagrafið
þgf.gröfnumgrafinnigröfnu
ef.grafinsgrafinnargrafins
nf.grafnirgrafnargrafin
þf.grafnagrafnargrafin
þgf.gröfnum
ef.grafinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrefstgrófstéggrafistgræfist
þúgrefstgrófstþúgrafistgræfist
húngrefstgrófsthúngrafistgræfist
viðgröfumstgrófumstviðgröfumstgræfumst
þiðgrafistgrófustþiðgrafistgræfust
þaugrafastgrófustþaugrafistgræfust
| nafnháttur | grafast |
|---|---|
| sagnbót | grafist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrefstugrófstuþúgrafistugræfistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrefurðugrófstuþúgrafirðugræfirðu
þiðgrafiðigrófuðiþiðgrafiðigræfuði