greinir
nafnorð, karlkyn
málfræði
sérstakur orðflokkur, á íslensku annað hvort laus greinir ('hinn') eða viðskeyttur: 'dalur-inn'
ákveðinn greinir
óákveðinn greinir
laus greinir
viðskeyttur greinir
Beyging
eignarfall eintölu greinis nefnifall fleirtölu greinar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.greinirgreinirinnnf.greinargreinarnir
þf.greinigreininnþf.greinagreinana
þgf.greinigreininumþgf.greinumgreinunum
ef.greinisgreinisinsef.greinagreinanna