gretta
sagnorð
sjá einnig gretta nafnorð, kvenkyn
gretta sig
geifla á sér andlitið (til að tjá vanþóknun eða viðbjóð)
- hann gretti sig þegar hann sá matinn
Beyging
gretti grett
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrettigrettiéggrettigretti
þúgrettirgrettirþúgrettirgrettir
húngrettirgrettihúngrettigretti
viðgrettumgrettumviðgrettumgrettum
þiðgrettiðgrettuðþiðgrettiðgrettuð
þaugrettagrettuþaugrettigrettu
| nafnháttur | gretta |
|---|---|
| sagnbót | grett |
| boðháttur eintölu | grettu |
| boðháttur fleirtölu | grettið |
| stýfður boðháttur | grett |
| lýsingarháttur nútíðar | grettandi |
kk.kvk.hk.
nf.gretturgrettgrett
þf.grettangrettagrett
þgf.grettumgrettrigrettu
ef.grettsgrettrargretts
nf.grettirgrettargrett
þf.grettagrettargrett
þgf.grettum
ef.grettra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrettistgrettistéggrettistgrettist
þúgrettistgrettistþúgrettistgrettist
húngrettistgrettisthúngrettistgrettist
viðgrettumstgrettumstviðgrettumstgrettumst
þiðgrettistgrettustþiðgrettistgrettust
þaugrettastgrettustþaugrettistgrettust
| nafnháttur | grettast |
|---|---|
| sagnbót | grest |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrettistugrettistuþúgrettistugrettistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrettirðugrettirðuþúgrettirðugrettirðu
þiðgrettiðigrettuðiþiðgrettiðigrettuði