grotna
sagnorð
fara í sundur, morkna, fúna (einkum um við)
- báturinn grotnaði í sundur með árunum
húsið grotnar niður
það fellur í vanrækslu og skemmist
Tengd orð
Beyging
grotnaði grotnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrotnagrotnaðiéggrotnigrotnaði
þúgrotnargrotnaðirþúgrotnirgrotnaðir
húngrotnargrotnaðihúngrotnigrotnaði
viðgrotnumgrotnuðumviðgrotnumgrotnuðum
þiðgrotniðgrotnuðuðþiðgrotniðgrotnuðuð
þaugrotnagrotnuðuþaugrotnigrotnuðu
| nafnháttur | grotna |
|---|---|
| sagnbót | grotnað |
| boðháttur eintölu | grotnaðu |
| boðháttur fleirtölu | grotnið |
| stýfður boðháttur | grotna |
| lýsingarháttur nútíðar | grotnandi |
kk.kvk.hk.
nf.grotnaðurgrotnuðgrotnað
þf.grotnaðangrotnaðagrotnað
þgf.grotnuðumgrotnaðrigrotnuðu
ef.grotnaðsgrotnaðrargrotnaðs
nf.grotnaðirgrotnaðargrotnuð
þf.grotnaðagrotnaðargrotnuð
þgf.grotnuðum
ef.grotnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrotnarðugrotnaðirðuþúgrotnirðugrotnaðirðu
þiðgrotniðigrotnuðuðiþiðgrotniðigrotnuðuði