gyrða
sagnorð með þolfalli
festa (á eða um e-n, sig) buxur eða pils
- hann gyrti sig með breiðu belti
- hún gyrti buxurnar ofan í stígvélin
gyrða sig í brók
sýna framtakssemi, hefja verk
sjá gyrtur
Beyging
gyrti gyrt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggyrðigyrtiéggyrðigyrti
þúgyrðirgyrtirþúgyrðirgyrtir
húngyrðirgyrtihúngyrðigyrti
viðgyrðumgyrtumviðgyrðumgyrtum
þiðgyrðiðgyrtuðþiðgyrðiðgyrtuð
þaugyrðagyrtuþaugyrðigyrtu
| nafnháttur | gyrða |
|---|---|
| sagnbót | gyrt |
| boðháttur eintölu | gyrtu |
| boðháttur fleirtölu | gyrðið |
| stýfður boðháttur | gyrð |
| lýsingarháttur nútíðar | gyrðandi |
kk.kvk.hk.
nf.gyrturgyrtgyrt
þf.gyrtangyrtagyrt
þgf.gyrtumgyrtrigyrtu
ef.gyrtsgyrtrargyrts
nf.gyrtirgyrtargyrt
þf.gyrtagyrtargyrt
þgf.gyrtum
ef.gyrtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggyrðistgyrtistéggyrðistgyrtist
þúgyrðistgyrtistþúgyrðistgyrtist
húngyrðistgyrtisthúngyrðistgyrtist
viðgyrðumstgyrtumstviðgyrðumstgyrtumst
þiðgyrðistgyrtustþiðgyrðistgyrtust
þaugyrðastgyrtustþaugyrðistgyrtust
| nafnháttur | gyrðast |
|---|---|
| sagnbót | gyrst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgyrðistugyrtistuþúgyrðistugyrtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgyrðirðugyrtirðuþúgyrðirðugyrtirðu
þiðgyrðiðigyrtuðiþiðgyrðiðigyrtuði