há
sagnorð með þágufalli
sjá einnig há nafnorð, kvenkyn
vera (e-m) fyrirstaða, vera (e-m) til vandræða, trafala
- fötlunin háir henni ekkert sérstaklega mikið
- það háir honum hvað hann er lélegur í reikningi
Beyging
háði háð
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égháiháðiégháiháði
þúháirháðirþúháirháðir
húnháirháðihúnháiháði
viðháumháðumviðháumháðum
þiðháiðháðuðþiðháiðháðuð
þauháháðuþauháiháðu
| nafnháttur | há |
|---|---|
| sagnbót | háð |
kk.kvk.hk.
nf.háðurháðháð
þf.háðanháðaháð
þgf.háðumháðriháðu
ef.háðsháðrarháðs
nf.háðirháðarháð
þf.háðaháðarháð
þgf.háðum
ef.háðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúháirðuháðirðuþúháirðuháðirðu
þiðháiðiháðuðiþiðháiðiháðuði