háttar
nafnorð, kvenkyn
háttar-sögn málfræði
sögn sem við ákveðnar aðstæður merkir möguleika, nauðsyn eða líkindi, t.d. kunna, eiga og hljóta ("hann á að mæta kl. 3")
Beyging
eignarfall eintölu ‑sagnar nefnifall fleirtölu ‑sagnir beygist eins og sögn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.háttarsögn háttarsögnin nf.háttarsagnir háttarsagnirnar
þf.háttarsögn háttarsögnina þf.háttarsagnir háttarsagnirnar
þgf.háttarsögn háttarsögninni þgf.háttarsögnum háttarsögnunum
ef.háttarsagnar háttarsagnarinnar ef.háttarsagna háttarsagnanna