hæfa
sagnorð
sjá einnig hæfa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli vera viðeigandi, við hæfi
- húsgögnin hæfa ekki þessari stofu
- það hæfir að hafa gott rauðvín með steikinni
- það hæfir ekki að láta ráðherrann standa úti í horni
- 2.
með þolfalli hitta (e-n), lenda (e-s staðar)
- örin hæfði eplið
- skotið hæfði hann í öxlina
- leikmaðurinn hæfði ekki markið
Beyging
hæfði hæft
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghæfihæfðiéghæfihæfði
þúhæfirhæfðirþúhæfirhæfðir
húnhæfirhæfðihúnhæfihæfði
viðhæfumhæfðumviðhæfumhæfðum
þiðhæfiðhæfðuðþiðhæfiðhæfðuð
þauhæfahæfðuþauhæfihæfðu
það, mérhæfirhæfðiþað, mérhæfihæfði
| nafnháttur | hæfa |
|---|---|
| sagnbót | hæft |
| boðháttur eintölu | hæfðu |
| boðháttur fleirtölu | hæfið |
| stýfður boðháttur | hæf |
| lýsingarháttur nútíðar | hæfandi |
kk.kvk.hk.
nf.hæfðurhæfðhæft
þf.hæfðanhæfðahæft
þgf.hæfðumhæfðrihæfðu
ef.hæfðshæfðrarhæfðs
nf.hæfðirhæfðarhæfð
þf.hæfðahæfðarhæfð
þgf.hæfðum
ef.hæfðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhæfirðuhæfðirðuþúhæfirðuhæfðirðu
þiðhæfiðihæfðuðiþiðhæfiðihæfðuði