hændur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar

sem sækist í nærveru e-s

vera mjög hændur að honum

sjá hæna sagnorð, hænast

Beyging

hænd hænt miðstig hændari efsta stig hændastur

kk.kvk.hk.

nf.hændurhændhænt

þf.hændanhændahænt

þgf.hændumhændrihændu

ef.hændshændrarhænds

nf.hændirhændarhænd

þf.hændahændarhænd

þgf.hændum

ef.hændra

nf.hændihændahænda

aukaföllhændahænduhænda

öll föllhændu

öll föllhændarihændarihændara

öll föllhændari