hóf stilltur
lýsingarorð hóf-stilltur
sem gætir hófs, laus við öfgar
- hann var hófstilltur í málflutningi sínum
Samheiti
Tengd orð
Beyging
‑stillt ‑stillt miðstig ‑stilltari efsta stig ‑stilltastur beygist eins og stilltur
kk.kvk.hk.
nf.hófstilltur hófstillt hófstillt
þf.hófstilltan hófstillta hófstillt
þgf.hófstilltum hófstilltri hófstilltu
ef.hófstillts hófstilltrar hófstillts
nf.hófstilltir hófstilltar hófstillt
þf.hófstillta hófstilltar hófstillt
þgf.hófstilltum
ef.hófstilltra
nf.hófstillti hófstillta hófstillta
aukaföllhófstillta hófstilltu hófstillta
öll föllhófstilltu
öll föllhófstilltari hófstilltari hófstilltara
öll föllhófstilltari
kk.kvk.hk.
nf.hófstilltastur hófstilltust hófstilltast
þf.hófstilltastan hófstilltasta hófstilltast
þgf.hófstilltustum hófstilltastri hófstilltustu
ef.hófstilltasts hófstilltastrar hófstilltasts
nf.hófstilltastir hófstilltastar hófstilltust
þf.hófstilltasta hófstilltastar hófstilltust
þgf.hófstilltustum
ef.hófstilltastra
nf.hófstilltasti hófstilltasta hófstilltasta
aukaföllhófstilltasta hófstilltustu hófstilltasta
öll föllhófstilltustu