hór dómur
nafnorð, karlkyn
hór-dómur
það að drýgja hór, kynmök gifts fólks framhjá maka
Samheiti
- hór,
- hóran,
- hórbrot
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑dóms beygist eins og dómur
eintala
án greinismeð greini
nf.hórdómur hórdómurinn
þf.hórdóm hórdóminn
þgf.hórdómi hórdómnum / hórdóminum
ef.hórdóms hórdómsins