höfuð

efsti (fremsti) líkamshluti manna (og dýra)

• drúpa höfði

• hrista höfuðið

• detta á höfuðið

• bera höfuð og herðar yfir önnur skáld

  vera öðrum skáldum miklu fremri

• bera hönd fyrir höfuð sér

  verja sig

• berja höfðinu við steininn

  neita að horfast í augu við staðreyndir

• bíta höfuðið af skömminni

  ganga alltof langt

• eiga hvergi höfði sínu að að halla

  eiga hvergi skjól

• eiga refsingu yfir höfði sér

  eiga refsingu í vændum, geta búist við refsingu

• fara huldu höfði

  leynast, vera í felum

• fá þá flugu í höfuðið að fara til Grænlands

  fá þá hugmynd að fara til Grænlands

• ganga á milli bols og höfuðs á andstæðingnum

  ganga hart fram gegn honum; gera hann höfðinu styttri

• gera henni hátt undir höfði

  gera mikið fyrir hana, sýna henni virðingu

  • listasagan hefur gert sumum myndlistarmönnum hærra undir höfði en öðrum

• geta ekki/aldrei um frjálst höfuð strokið

  eiga aldrei frí, vera aldrei laus við skyldur

• hárin rísa á höfði hans

  það fer hrollur um hann (af ótta eða geðshræringu)

• hitta naglann á höfuðið

  greina kjarna málsins

• höfuð ættarinnar

  foringi fjölskyldunnar

• láta undir höfuð leggjast að sækja um leyfi

  vanrækja það að sækja um leyfi

• leggja fé til höfuðs honum

  heita verðlaunum fyrir að drepa einhvern

• safna glóðum elds að höfði sér

  baka sér vandræði

• stinga höfðinu í sandinn

  horfast ekki í augu við staðreyndir

• vaxa honum yfir höfuð

  verða stærri en hann

• það blaktir ekki hár á höfði

  það er blæjalogn

• þeir sitja aldrei á sátts höfði

  þeir geta aldrei haldið friðinn

• starfið vex honum yfir höfuð

  starfið er orðið of umfangsmikið fyrir hann