hörku tól
nafnorð, hvorugkyn
hörku-tól
sá eða sú sem er harður af sér, harður í horn að taka, harðjaxl
- móðursystir mín var mikið hörkutól og varð sjaldan veik
- aðalpersónan er leigumorðingi og hið mesta hörkutól
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑tóls nefnifall fleirtölu ‑tól beygist eins og tól
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hörkutól hörkutólið nf.hörkutól hörkutólin
þf.hörkutól hörkutólið þf.hörkutól hörkutólin
þgf.hörkutóli hörkutólinu þgf.hörkutólum hörkutólunum
ef.hörkutóls hörkutólsins ef.hörkutóla hörkutólanna