húkka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli krækja í (e-ð/e-n))
- hann er laginn við að húkka fisk á sting
- 2.
með þágufalli og þolfalli krækja, næla (sér) í (e-ð)
- þau húkkuðu sér far til Reykjavíkur
Beyging
húkkaði húkkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghúkkahúkkaðiéghúkkihúkkaði
þúhúkkarhúkkaðirþúhúkkirhúkkaðir
húnhúkkarhúkkaðihúnhúkkihúkkaði
viðhúkkumhúkkuðumviðhúkkumhúkkuðum
þiðhúkkiðhúkkuðuðþiðhúkkiðhúkkuðuð
þauhúkkahúkkuðuþauhúkkihúkkuðu
| nafnháttur | húkka |
|---|---|
| sagnbót | húkkað |
| boðháttur eintölu | húkkaðu |
| boðháttur fleirtölu | húkkið |
| stýfður boðháttur | húkka |
| lýsingarháttur nútíðar | húkkandi |
kk.kvk.hk.
nf.húkkaðurhúkkuðhúkkað
þf.húkkaðanhúkkaðahúkkað
þgf.húkkuðumhúkkaðrihúkkuðu
ef.húkkaðshúkkaðrarhúkkaðs
nf.húkkaðirhúkkaðarhúkkuð
þf.húkkaðahúkkaðarhúkkuð
þgf.húkkuðum
ef.húkkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghúkkasthúkkaðistéghúkkisthúkkaðist
þúhúkkasthúkkaðistþúhúkkisthúkkaðist
húnhúkkasthúkkaðisthúnhúkkisthúkkaðist
viðhúkkumsthúkkuðumstviðhúkkumsthúkkuðumst
þiðhúkkisthúkkuðustþiðhúkkisthúkkuðust
þauhúkkasthúkkuðustþauhúkkisthúkkuðust
| nafnháttur | húkkast |
|---|---|
| sagnbót | húkkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhúkkastuhúkkaðistuþúhúkkistuhúkkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhúkkarðuhúkkaðirðuþúhúkkirðuhúkkaðirðu
þiðhúkkiðihúkkuðuðiþiðhúkkiðihúkkuðuði