Íslensk nútímamálsorðabók

Yrða
← Niðurstöður

hallast

sagnorð miðmynd , beyging: þátíð eintölu hallaðist, sagnbót hallast

Merkingar

  1. 1.

    vera skakkur, ekki láréttur

    • skipið fór að hallast þegar sjórinn flæddi inn
    • myndin hallast dálítið til hægri
  2. 2.

    hallast að

    • hallast að þessu

      vera (e-ar) skoðunar, álíta (e-ð)

      • lögreglan hallast að því að hann hafi verið myrtur
      • við höllumst helst að því að þetta sé prentvilla

sjá halla

Beyging

framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghallasthallaðistéghallisthallaðist
þúhallasthallaðistþúhallisthallaðist
húnhallasthallaðisthúnhallisthallaðist
viðhöllumsthölluðumstviðhöllumsthölluðumst
þiðhallisthölluðustþiðhallisthölluðust
þauhallasthölluðustþauhallisthölluðust
þaðhallasthallaðistþaðhallisthallaðist
nafnhátturhallast
sagnbóthallast