hallmæla

sagnorð hall-mæla með þágufalli

tala illa um einhvern, lasta

hann hallmælir ríkisstjórninni sí og æ

Beyging

‑mælti ‑mælt beygist eins og mæla

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

éghallmælihallmæltiéghallmælihallmælti

þúhallmælirhallmæltirþúhallmælirhallmæltir

húnhallmælirhallmæltihúnhallmælihallmælti

viðhallmælumhallmæltumviðhallmælumhallmæltum

þiðhallmæliðhallmæltuðþiðhallmæliðhallmæltuð

þauhallmælahallmæltuþauhallmælihallmæltu

nafnháttur	hallmæla
sagnbót	hallmælt
boðháttur eintölu	hallmæltu
boðháttur fleirtölu	hallmælið
stýfður boðháttur	hallmæl
lýsingarháttur nútíðar	hallmælandi