ham
nafnorð, karlkyn
ham-skurður
það að stoppa upp dýr, uppstoppun
Beyging
eignarfall eintölu ‑skurðar beygist eins og skurður
eintala
án greinismeð greini
nf.hamskurður hamskurðurinn
þf.hamskurð hamskurðinn
þgf.hamskurði hamskurðinum
ef.hamskurðar hamskurðarins